Halverwege januari vond in Arminius Rotterdam een debat plaats over ‘de toekomst van de haven’. Ik mocht de avond openen met een column. En omdat ik – na mijn onderzoek naar wat de groene toekomst van de haven tegenhoudt – al talloze van die avonden heb meegemaakt, die allemaal grosso modo hetzelfde verlopen, dacht ik: fuck it, we gaan Duurzame Haven Bullshit Bingo spelen, wie weet dat we dan minder voorspelbare onzin horen.
Ik zeg niet dat het 100% werkte, maar het was in ieder geval episch fijn om te merken dat alle sprekers zich ervan bewust waren dat ze niet zomaar wéér hetzelfde verhaal konden afsteken over CCS, elektrificatie, roadmaps, innovatie, investeringsklimaat, ‘nederland armer, de wereld warmer’ en ‘de burger’ (help!).
De spelers deze avond waren Alice Krekt, Bart Kuipers, Ties Joosten, Adriaan Visser en Nico Van Dooren. Het moet gezegd: prima spelers. Op het onvolprezen Vers Beton is de column vandaag gepubliceerd. En hopelijk mag ik vaker bingo komen spelen in den lande!
Een paar jaar geleden werkte ik als vrijwilliger bij Sensoor Rotterdam, waar ik telefonisch en per chat met mensen sprak over – nouja, alles waar ze het over wilde hebben. Dat was voor mij een erg mooie en leerzame periode, waarin ik er achter kwam hoe belangrijk het kan zijn om geen oordeel te hebben, mijn mening voor me te houden en gewoon te luisteren*.
Dit najaar lanceerde het Rotterdamse magazine Vers Beton de online game 
Wat begon met de vraag voor een geschreven interview, mondde uit in drie podcast-interviews over transdisciplinair onderzoek. Het Rotterdams Arts & Sciences Lab, RASL (een initiatief van Erasmus Universiteit Rotterdam, Willem de Kooning Kunstacademie en muziekschool Codarts), kijkt zo terug op de vruchten van 2 jaar samen onderzoek doen.
Voor Erasmus Alumni Magazine dook ik in de wereld van de gentrificatie. Hoe veranderen nieuwbouw en nieuwe bewoners de stad, en wie merkt daar de gevolgen van? Ik sprak met wetenschappers van de EUR, dook in beleidsstukken en stak mijn licht op bij een ervaringsdeskundige in de wijk. Het resultaat, een overzicht van zo’n 2000 woorden, verscheen als coververhaal van de eindejaarseditie van het magazine.
Het afgelopen jaar onderzocht ik voor Vers Beton