Categorie: Journalistiek

Advertenties (Matzwart)

Wie mag onze stad ‘verrijken’ met reclame?

Advertenties (Matzwart)De zegening van journalist zijn: je eigen fascinaties onderzoeken. Voor Vers Beton ging ik op onderzoek uit naar buitenreclame in Rotterdam. Want ik háát buitenreclame. Allemaal zinloze extra prikkels die me onrustig maken en over mijn cognitieve rug heen geld opleveren voor anderen.

Toch?

Om daarachter te komen, sprak ik met de gemeente Rotterdam, een advertentie-adviseur en een cognitief psycholoog. “Een stad, met al zijn uitingen en gebeurtenissen die je aandacht bewust en onbewust opeisen, houdt je hersenen constant bezig, waardoor ze zich niet opnieuw kunnen leegmaken en opladen.”

PS De prachtige illustratie bij het artikel (gebaseerd op een citaat uit Fight Club) is van Matzwart.

Meer lezen

Onderzoek: wat houdt de groene toekomst van de Rotterdamse haven tegen?

Vers Beton - Groene Toekomst - bannerWaarom weten we allemaal dat we moeten verduurzamen, maar doen we het niet (echt)? Om dat beter te begrijpen, dook ik de afgelopen maanden in de werking van de Rotterdamse haven, goed voor bijna eenvijfde van de CO2-uitstoot in Nederland.

Het resultaat verschijnt de komende weken, inclusief kick-ass game, op het Rotterdamse magazine Vers Beton. Hieronder lees je het openingsverhaal!

Meer lezen

Hoogleraar Co Verdaas over gebiedsontwikkeling: “Toenemende complexiteit vraagt om nieuwe kennis”

Na ruim een jaar werk voor Gebiedsontwikkeling.nu heb ik – eindelijk! – mijn eerste artikel gepubliceerd 🙂 Samen met mijn collega-hoofdredacteur Simon Kooistra interviewde ik voor de Gebiedsontwikkeling 2GO-krant en de website Tom Daamen en Co Verdaas, de nieuwe directeur en hoogleraar van de Stichting Kennis Gebiedsontwikkeling bij de Technische Universiteit Delft.

Mijn favoriete citaat is van Verdaas, want ik hou van serieuze ambities. “Ik vind het de verantwoordelijkheid van onze leerstoel om over impliciete aannames onder gebiedsontwikkeling na te denken. Hoe ziet de wereld eruit als die wegvallen? Denk je daar niet over na, dan overkomt het je. Juist ons vakgebied moet de nieuwe werkelijkheid doorgronden en mee helpen vormen. Dat roept weerstand op, maar daarvoor moet je niet wegduiken. Anders blijf je altijd in hetzelfde kringetje ronddraaien.”

Meer lezen

chemiemagazine-mariellemuurling

Wat maakt werken in de chemie zo leuk? ‘Ik pluis dingen tot op de bodem uit’

chemiemagazine-mariellemuurlingMaandelijks spreek ik voor Chemie Magazine, het maandblad van de VNCI, iemand die ooit ‘iets’ met chemie studeerde en nu in die sector werkt. Dat pakt bijna altijd opmerkelijk uit, zoals bij Mariëlle Muurling – van der Wiel van ICL-IP Terneuzen B.V. Zij koos namelijk na de kunstacademie via vele, vele omwegen voor de chemische industrie.

Meer lezen

vincent-karremans-mark-uyl

Profiel van Vincent Karremans, EUR-alumnus, ondernemer én lijsttrekker

vincent-karremans-mark-uyl
Vincent Karremans (fotografie: Mark Uyl)

Hoe ben je tegelijkertijd ondernemer en politicus? Om daarachter te komen, zat ik tijdens campagnetijd een dag op de huid van Vincent Karremans, de man die én Magnet.me oprichtte en als lijsttrekker van VVD Rotterdam de verkiezingen succesvol afrondde en daarom de coalitieonderhandelingen mag aanvoeren.

Ik deed dat voor de mei-editie van het alumni-magazine van Erasmus Universiteit Rotterdam. Zo leerde ik waar zijn enorme drive vandaan komt. “Toen dacht ik: verdomme, ik ga nu ook alles uit het leven halen wat erin zit.”

(en mocht je denken: 2000 woorden, ik heb wel wat beters te doen man!, klik dan enkel door voor de werkelijk waar prachtige foto’s van Mark Uyl)

milieucentrum-rotterdam-ingejanse

Live column Rotterdams Milieucentrum: een beter milieu begint bij je stem

milieucentrum-rotterdam-ingejanse
Foto: Tom Pilzecker

Wordt het wat met duurzame ambities van de Rotterdamse politiek? Als opening voor de Groenconferentie, het politieke debat op 12 december in Bar van het Rotterdams Milieucentrum, analyse ik alle partijprogramma’s voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2018. Mijn conclusie: als je enige serieuze aandacht wilt voor het klimaat in Rotterdam, valt er genoeg te kiezen.

Een beter milieu begint bij je stem

We praten dus over de duurzame ambities van de Rotterdamse politiek. Geen politicus zal toch meer zijn of haar ogen sluiten voor de klimaatproblematiek? Toch? Om daar antwoord op te kunnen geven, heb ik alle beschikbare partijprogramma’s voor de komende verkiezing doorgenomen.

Eerst even de algemene feiten. Rotterdam heeft klimaatambities. Absoluut. Milieudienst DCMR meldt in zijn jaarlijkse milieurapportage: “De stadsregio Rotterdam heeft in 2008 de doelstelling voor 2025 bepaald en streeft naar een 40% lagere CO2-uitstoot in 2025, ten opzichte van 1990.”

Klinkt goed toch?

Maar diezelfde DCMR schrijft ook: “De CO2-uitstoot van het Haven Industrieel Complex vormt 90% van de totale CO2-uitstoot van Rotterdam. Omdat de regiogemeenten en stadsregio weinig invloed hebben op de ontwikkelingen in dit haven- en industrieel complex, is de ambitie exclusief dit complex geformuleerd.” Oftewel: praten we niet over de haven, dan praten we over 10% van de totale uitstoot in Rotterdam.

Willen we écht verder komen, dan moeten we naar de bron van alle CO2: het haven- en industrieel complex. Met die bril op las ik alle verkiezingsprogramma’s. Laten we beginnen met de huidige coalitie. En dat betekent ook: laten we beginnen met het slechte nieuws.

Coalitie: Leefbaar Rotterdam, CDA en D66
Rotterdams grootste, ziet namelijk niets in grote veranderingen. Ja, in de stad komen er wat boompies bij, plus een zonnepaneel hier en daar. Maar de haven? “Wij willen economisch beleid dat ondernemers steunt in plaats van dwarszit met onnodige regels en hoge belastingen”, vertelt het programma. Ongeacht wat. Misschien kan Leefbaar ook wat ambtenaren laten meeluisteren in de Rotterdamse directiekamers van de grote chemie- en energiebedrijven, of daar geen haat tegen het klimaat wordt gepredikt. Zomaar een ideetje hoor.

De kleinste van de coalitie-drie-eenheid, klinkt iets groener. Ja, de haven moet duurzaam worden. Maar het hoe, dat klinkt wat naïef. ‘Vragen om een routekaart’ en ‘afspraken maken om optimaal te kunnen steunen’ doet niet vermoeden dat het CDA écht menens is.

Van de drie is D66 het meest ambitieus. Rotterdam is in 2040 klimaatneutraal en windmolens maken op korte termijn kolencentrales overbodig. Dat dat geld kost, daar zal zelfs Jos Verveen het mee eens zijn. Gelukkig is de oplossing voor D66 eenvoudig: Eneco verkopen. Dan de oppositie. Gloort daar het groene goud?

Oppositie: PvdA en SP
Bij de PvdA ligt de focus vooral op vergroenen om banen te creëren. Gebouwen isoleren? Banen. Eneco niet verkopen? Banen. Focus op duurzame goederen? Banen. Je zou het bijna jammer gaan vinden dat de partij na de verkiezingen niet meer bestaat.

Oppositiepartij twee is SP, en zij heeft serieuze plannen. Kolencentrales dicht, meer groene energie, opzet duurzaamheidsfonds, verplicht hergebruik van industriële restwarmte, voorrang voor cleantech-bedrijven op petrochemische installaties, én het havenbedrijf wordt weer van de gemeente. We laten maar even in het midden wie dat allemaal gaat betalen, en genieten vooral van de ambities.

VVD
De VVD, u weet wel, die partij die landelijk heel groot is maar in Rotterdam niet verder komt dan pleiten voor de aanleg van meer parkeerplaatsen en fulmineren op de milieuzone, is ook komende periode weinig radicaals van plan. Ja, ze is ‘voorstander’ van de ‘energietransitie’, maar wat dat betekent, dat zullen we in het verkiezingsprogramma nooit te weten komen.

NIDA en CU-SGP
Moslim-inspiratie en milieu, hoe gaan die samen? NIDA heeft nog geen partijprogramma, maar als het speerpunt ‘De economie dient in dienst te staan van de maatschappij en niet omgekeerd’, een invulling krijgt, dan hebben we die haven zó vergroend.

Ook haar christelijke equivalent, CU-SGP, heeft er komende periode zin an. Iets met de Heere en rentmeesterschap. “We willen méér duurzame energie en minder vervuilende brandstoffen.” Maar ja, willen, willen, willen. Vrij naar Willem Elsschot: Maar tussen droom en daad staan wetten in de weg, en atheïstische bezwaren, en maar één zetel in de raad, die niemand kan verklaren, en die hetzelfde blijft, wanneer men stemmen gaat.

Partij van de Dieren en GroenLinks
Nee, dan de Partij van de Dieren. Zij wil Rotterdam uiterlijk in 2030 klimaatneutraal hebben, en klimaatdoelstellingen staan centraal bij alle plannen. Zo wordt de haven volledig fossielvrij, ongeacht of het schaliegas of kolen is. Zelfs CO2 moet het ontgelden, want plannen voor de afvang en opslag van dit broeikasgas worden per direct beëindigd.

Dan, als laatste, maar zeker niet als minste: GroenLinks. Met Judith Bokhove aan de macht wordt de gemeente weer een actieve aandeelhouder van de haven. En dat betekent: Rotterdam als vanzelfsprekende vestigingsplaats voor duurzame bedrijven, circulaire industrie die heel het fossiele cluster van petrochemie en energie vervangt, en massale inzet op biomassa. Kijk, zo komen we er wel.

Nieuwkomers: PVV, Denk en 50plus
En dan zijn er natuurlijk de nieuwe partijen die naar de stad komen. Gaan die het klimaat redden? Beginnend bij het einde: bij de PVV gebeurt er helemaal niets. Of ze deelneemt is nog onbekend, een partijprogramma ontbreekt, en communicatie met de partij is onmogelijk. Maar wie naar de landelijke lijn kijkt, hoeft weinig te verwachten. De fameuze A4 met wat holle frases is daar vrij duidelijk over: “Geen geld meer naar ontwikkelingshulp, windmolens, kunst, innovatie, omroep, enz.”

Bij tegenpool Denk is voor het milieu een stuk meer te halen. Want hoewel de partij van Tunahan Kuzu nog niet formeel meedoet in 2018, klinken de landelijke standpunten – die een leidraad vormen voor de lokale afdelingen – in ieder geval groen in de oren. Streven naar een circulaire economie, 40% duurzame energie in 2030, en veel aandacht voor groene innovaties.

50plus, als laatste grote nieuwkomer, zet logischerwijs niet in op drastische maatregelen. Want laten we wel zijn: lange-termijnambities betekenen voor hun stemmers dat zij er pas vér na hun dood van profiteren. En dus gaat senior-Rotterdam vooral voor knuffelbare groene instant-oplossingen, zoals bijenhotels, schuillocaties voor vlinders en minder zwerfafval. Dat kan ook niet anders, want 50plus heeft de gemeentelijke begroting voor heel andere zaken nodig. “Voorts is 50PLUS Rotterdam van mening dat er een Universeel Basisinkomen moet komen voor een onbekommerd bestaan. Te beginnen bij mensen vanaf 55 jaar.”

Rest de vraag: wordt het wat met een duurzaam Rotterdam? Het slechte nieuws is dat nog lang niet alle partijen overtuigd zijn van nut en noodzaak van verandering, of daar naar willen handelen. Maar er is ook goed nieuws. Want als u ook maar enige serieuze aandacht wilt voor het klimaat, weet dan dat er komend jaar in Rotterdam meer dan genoeg te kiezen valt. Aan de politiek hoeft het niet te liggen. Nu de stemmers nog.

casper-van-eijck

Casper van Eijck: profiel van Rotterdammer van het Jaar én een van Nederlands bekendste chirurgen

casper-van-eijck
Casper van Eijck (fotografie: Jochem Sanders)

Soms blijven mensen die ik interview me bij. Zoals Erasmus MC-chirurg (en Feyenoord-clubarts) Casper van Eijck, met wie ik een dag meeliep voor het alumnimagazine van Erasmus Universiteit Rotterdam. Ik mocht een profiel van tweeduizend woorden schrijven over zijn verleden & heden en drijfveren & ergernissen. 

Casper is onder meer bekend van Support Casper, een stichting waarmee geld wordt opgehaald voor innovatief onderzoek. Ook werd hij – tegelijkertijd met het uitkomen van het interview – uitgeroepen tot Rotterdammer van het Jaar 2017.

Hem aan het werk zien, maar ook de moedige houding van zijn patiënten die zoveel tegenslagen kennen: het was een indrukwekkende les in nederigheid en zelfrelativering.

Sabine Kern-nrc

NRC: hoe word je de allerbeste in je werk?

Sabine Kern-nrc
Sabine Kern (fotografie: Lars van den Brink)

Wil je de aller-, aller-, állerbeste in je werk worden? Ik sprak voor NRC Nederlands allerbeste ambtenaar, CAD-tekenaar en parketlegger over hoe ze beter dan de rest werden – en hoe jij dat ook kan worden.

Met in de hoofdrollen: meester-parketteur Saar Berks, CAD-tekenaar Jelle Hendriks en Belgische-chemisch-technoloog-blijkt-Neerlands-beste-ambtenaar Sabine Kern (en met dank aan hoogleraar Marc van der Meer en Worldskills-expert Marc Fonhof). Doe er je voordeel mee!

Andre Ornish

Vice: deze gast probeert liefde te vinden met zijn eigen blockchain-datingapp

Andre Ornish
Andre Ornish

In mijn debuut op Vice interviewde ik voor de technologie-afdeling Mothership de Amerikaan Andre Ornish. Hij werkt aan een datingapp à la Tinder, maar dan gebaseerd op het blockchain-netwerk. Want, zo claimt Ornish: alle bestaande datingapps zijn er vooral voor hun makers, niet om een date te vinden. 

Zijn bewijs daarvoor is simpel.  Hij doet al acht jaar lang onsuccesvol verwoede pogingen zijn levensgezel te vinden op OkCupid. “Ja, er zal inderdaad ooit een dag zijn waarop iemand met mij op een date wil. Jullie mogen mij dan als eerste spreken over hoe het was.”