Tag: Rotterdam

uitgewikkeld-rmc-groene-conferentie-2025

Live column bij Rotterdams Milieu Centrum: 9 actiepunten voor schone lucht waar we nú mee aan de slag gaan

uitgewikkeld-rmc-groene-conferentie-2025Een jaarlijks terugkerend feest: een column voordragen bij de Groene Conferentie van het Rotterdams Milieu Centrum. Begin december was het weer zover, ditmaal in Oase Rotterdam, met luchtkwaliteit als thema. Om mijn (hernieuwde) fascinatie voor live columns te voeden, schreef ik ter plekke een reflectie op alles wat er gezegd en gedaan werd. Het resultaat: een negenkoppig actieplan waar iedereen direct mee aan de slag kon om de lucht in Rotterdam schoner te maken. Kap bijvoorbeeld eens wat vaker een boom.

Lees verder

Take A Way Tarwewijk - workshop luisteren

Workshop luisteren bij buurtcentrum Take A Way Tarwewijk

Take A Way Tarwewijk - workshop luisterenEind oktober gaf ik een luister-workshop aan wijkbewoners in Rotterdam Tarwewijk. We leerden welke verhalen je te horen kunt krijgen als je onbevooroordeeld en oprecht luistert, en ervoeren hoe het was als er iemand écht naar je luistert.

Take A Way in Tarwewijk is initiatief waar wijkbewoners in een buurtcentrum samen praten, werken en eten. Dit jaar werkt het collectief aan een wijkkrant, als tegenwicht voor nep- en snel nieuws. Ik kreeg daarom de vraag om een beginnerscursus journalistiek te geven. Zoiets is in een dagdeel lastig te doen en al helemaal aan mensen die hier vrijwel geen ervaring mee hebben.

Ik bood daarom een alternatief aan: ervaren wat het is om écht te luisteren, en hoe het is als er écht naar je geluisterd wordt. Want dat is volgens mij de belangrijkste eigenschap van een journalist: goed, oprecht en geïnteresseerd luisteren.

Take A Way Tarwewijk - workshop luisterenEn dus gaf ik een workshop onbevooroordeeld luisteren. Dat je niet luistert om te reageren, of vragen stelt om het gesprek te sturen, maar dat je openstaat voor de ander, en meegaat in waar deze over wil praten. Op die manier, was mijn idee, kom je erachter dat elk persoon een verhaal heeft dat het waard is om over te horen.

Het resultaat was prachtig. Mensen die al jaren samenkwamen, hoorden verhalen die al die tijd onuitgesproken waren gebleven. Schijnbaar onmogelijke combinaties als jonge hipsters en oude arbeidsmigranten bleken nog uren verder te willen praten. Sommigen boorden zelfs zulke diepe lagen aan, dat ze besloten de verhalen voor zichzelf te houden. Aan het einde besloten we daarom deze workshop over een paar maanden nogmaals te houden.

Hieronder vind je de instructies die ik deze ochtend gaf, voor als je er zelf mee aan de slag wilt gaan. Je kunt ook altijd contact met je opnemen om hier verder over te praten, dat vind ik ook geweldig.

Lees verder

Centre for Bold Cities - hoofdbeeld (Margriet Osinga)

Onderzoek voor het Centre for Bold Cities: spot alle camera’s in Rotterdam

Centre for Bold Cities - hoofdbeeld (Margriet Osinga)
Beeld: Margriet Osinga

We gaan iets leuks/megalomaans/belangrijks doen met het Leiden-Delft-Erasmus Centre for BOLD Cities: camera’s spotten in Rotterdam. Dinsdagmiddag 28 oktober trappen we dat onderzoek af in Het Nieuwe Instituut. Kom je ook?

Wie om zich heen kijkt, ziet steeds meer digitale camera’s. Van de overheid, hoog in lantaarnpalen. Maar ook van de NS en RET, rondom winkels, op bedrijventerreinen, en natuurlijk zo ongeveer elk huis met een Ring of Nest.

Tegelijkertijd weet niemand echt wie er meekijkt, wat er met die gegevens gebeurt, voor welk doel ze er hangen, en wat dit doet met mensen op straat. Bovendien is er amper een gesprek over: niet in de maatschappij en niet in de politiek.

Daar willen we verandering in brengen. In de komende anderhalf jaar ontwikkelen we* daarom een app. Hiermee willen we Rotterdammers in staat stellen om zoveel mogelijk camera’s te fotograferen en te registreren die het publieke domein (gevraagd en ongevraagd) in de gaten houden. We maken daarvan een prachtige kaart en database, zodat duidelijk(er) is hoe de stad ervoor staat. Zo willen we het gesprek met de stad en de politiek aangaan over waarom dit gebeurt, wat dit betekent voor je veiligheid en privacy, wie hier de winnaars en verliezers van zijn, en hoe het eventueel anders kan.

Da’s nogal een project. En dus starten we dit onderzoek op dinsdag 28 oktober met een feestelijke middag in het Nieuwe Instituut. Tussen 15 en 17 uur vertelt academisch directeur Jiska Engelbert wat we gaan doen, laten kunstenaars Roos Groothuizen en Maarten Inghels zien waarom zij camera’s kritisch in hun werk gebruiken, presenteert journalist Rens van de Plas zijn Woeste Grond-onderzoek naar de camera-situatie in Eindhoven, en maken Annet Van Otterloo en mustapha eaisaouiyen duidelijk wie hieraan mee moet doen (spoiler: iedereen!).

En om het feest compleet te maken, kun je van tevoren tussen 13 en 15 meedoen aan een camera-spot-tour, waarin professionele cameraspotters Tom van Arman en Mike de Kreek je meenemen in en rondom Museumpark om verborgen en exotische cctv-parels te ontdekken en te bespreken.

Deelname aan alles is gratis, je hoeft je alleen even te registreren. Meer info over de middag vind je bij het Centre for Bold Cities.

(vragen, opmerkingen, ideeën? bel, mail of reageer vooral, ik ben heel benieuwd)

*en dat ‘we’, dat is een bont consortium van academische onderzoekers, journalisten, burgercollectieven, studenten, ambtenaren, techneuten en andere geïnteresseerden. Meerstemmigheid is de nieuwe autocratie.

Dood & Verderf @ Baroeg Open Air 2025

Live podcast van Dood & Verderf tijdens Baroeg Open Air

Dood & Verderf @ Baroeg Open Air 2025Bucketlist der bucketlisten: ik sta geprogrammeerd op Baroeg Rotterdam Open Air. Niet met een band, niet met een foodtruck, maar met mijn podcast Dood & Verderf.

Ik kom al, denk ik, 10 jaar op Baroeg Open Air. En dat terwijl ik in de regel weinig leuk vind aan metalfestivals. Te veel mensen, te veel, tsja, herrie. Ik vind concerten sowieso leuker dan festivals.

Maar dit! Ha. Baroeg Open Air is een anomalie. Ten eerste omdat de helft van de programmering vuige elektronica betreft, wat mijn grootste liefde is. Ten tweede omdat er absurd veel ruimte op het terrein is, waardoor ik me nooit opgesloten of klapvee voel. Ten derde omdat ik altijd wel weer wat nieuwe, kleine bands ontdek.

Maar ten vierde (en ten belangrijkste) omdat BOA het meest sociaal-gevarieerde festival is dat ik ken. Emo-pubers die voor het eerst hun kindred spirits tegenkomen, accountants uit Berkel die hun jaarlijkse latex-industrial-dag vieren, peuters met corpsepaint en softijs, lieve (vrijwillige!) medewerkers, en zonder uitzondering goed weer.

En daar ben ik komende zaterdag dus een mini-onderdeel van. In de podcast-container maak ik (net als Marcel Schop van Metal Health en Ernst A. van Loodzware Jongens) een thema-editie, ditmaal over Spaanstalige stoner, rock en metal met ¡Pendejo!

Ben je op het terrein? Kom dan tussen 13 en 14 langs voor de opname, leuk! En ben je er niet? Koop dan een ticket en kom alsnog!

(en voor de voorpret: hieronder vind je vorige editie van Dood & Verderf, met daarin hoofd productie Bas Vonk over hoe je in vredesnaam zoiets als BOA op poten zet)

Inge Janse @ Future Society Lab

Presentatie ‘AI & Resistance: why saying ‘no’ is sometimes the boldest move’

Inge Janse @ Future Society LabDat was geinig: begin juli vertelde ik bij kennisplatform Future Society Lab ‘iets’ over waarom we kritisch moeten zijn op het gebruik van AI. Dat verliep even hoopgevend als desillusionerend.

Dat zit als volgt. Bij het Leiden-Delft-Erasmus Centre for BOLD Cities zien wij (net als de rest van de wat meer tech-kritische wereld) iedereen maar zo veel en zo hard mogelijk experimenteren met AI. Terwijl het vaak gewoon saai is. Of slecht. En meestal allebei. En dus vroeg Future Society Lab-aanjager Harmen van Sprang me om daar iets over te komen vertellen. Leuk, beetje prikken, beetje stangen, borrelnoten achteraf, prima.

Dus collega’s Jiska Engelbert, Arthur De Jaeger en Mirte van der Sangen en ik inventariseerden waar we meer kritische reflectie nodig vinden. En dat leverde vijf punten op. Niet dat we tegen AI (of technologie) zijn. Verre van. Maar je kunt er ook in doorslaan. En dat doen we momenteel absoluut.

Dus daar stond ik, voor een man of veertig, op de honderdmiljoenste verdieping van de Milleniumtoren tegenover CS. Leuk, rellen. Maar nerveus ook, want ik had dit verhaal nog nooit eerder verteld. Ik had bovendien geen idee hoe dit zou vallen bij mensen die bij onderwijsinstellingen, overheden en andere publieke organisaties juist met die vermaledijde AI experimenteren.

Hoopgevend was het zeker. Iedereen knikte druk mee, stemde er mee in, en stemde vragen die vooral doorbouwden op onze kritiekpunten.

Om vervolgens vol desillusie te zien dat bij het volgende programmaonderdeel, ‘verzin de ideale AI-companion voor je werk’, iedereen insane enthousiast en zonder morele remmingen aan de slag ging. Het goede antwoord was natuurlijk ‘geen’ of ‘de AI-companion die dood is’, maar nee, iedereen ging gelijk spijkers zoeken voor deze hamer.

Oh well. Het is een begin. En meerdere bezoekers vertelden achteraf dat een handvol jaren terug de ontvangst veel kritischer was geweest, dus we gaan in Echternachse processie de goede kant op. Hoop ik. En leuk was het zeker!

christenunie-maarten-van-ooijen-inge-janse

Publieksgesprek met Maarten van Ooijen over de toekomst van de christelijke politiek

christenunie-maarten-van-ooijen-inge-janseEind januari interviewde ik oud-staatssecretaris Maarten van Ooijen (ChristenUnie) voor een publiek van geïnteresseerde jongeren (en enkele ouderen) in Rotterdam. De insteek: erachter komen of er nog een toekomst is voor christelijke politiek, en hoe die er dan uit moet zien. 

“Achteraf zullen we op deze periode terugkijken als het tijdperk van het populisme.”

Nee, oud-staatssecretaris Maarten van Ooijen was niet bepaald bemoedigend over de toekomst van de reguliere politiek in het bijzonder, en de christelijke variant in het specifiek. Want wat kun je ooit tegenover de aantrekkingskracht van populisme zetten? Geparafraseerd: wie gaat ooit broccoli eten als je ook kunt kiezen voor m&m’s?

We spraken elkaar tijdens een avond in januari van ChristenUnie Rotterdam en PerspectieF over christelijke politiek, te midden van de milde chaos bij Navigators Studentenvereniging Rotterdam. Want heeft christelijke politiek nog wel toekomst? En zo ja, in welke vorm?

Samen met 40 betrokken (en jonge) Rotterdammers kwamen we er niet helemaal / helemaal niet uit. Ja, vertrekken vanuit idealen, daar aan vasthouden, en die verbinden met reële problemen. Maar de panacee laat nog op zich wachten. Suggesties zijn welkom 🙂

Maar we vroegen ook aan Maarten wat het van je vraagt om in de politiek actief te zijn. Was het met de kennis van nu een slimme zet van hem om zijn jonge kinderen minder te kunnen zien vanwege de lokroep uit Den Haag? (spoiler, mijn interpretatie: nee; Maarten was er diplomatieker over)

Het was ook gewoon heel erg leuk om te doen. Live interviewen, zeker met de vrijheid die ik kreeg van Thom van Dam en zijn collega’s, is een feest. Mocht er animo zijn: ik kom met liefde langs.

boekpresentatie-baroeg-islemunda

Presentator bij boekpresentatie ‘Baroeg Dik 40 Jaar’

boekpresentatie-baroeg-islemunda
Fotograaf: Caro Linares
Mijn favoriete boekpresentatie in tijden was dat van/voor het alternatieve podium Baroeg in Rotterdam. In Islemunda, het theater van IJsselmonde, was ik deze zomer gastheer, presentator en interviewer, een combinatie die heerlijk is om uit te voeren. 
Aan de hand van drie even hartverwarmende als hilarische als chaotische sessies met programmeurs (die onder meer R.E.M. en Rammstein afwezen), vrijwilligers van het eerste uur (waaronder de zelfverklaarde huisdealer) en de makers zelf, zag het boek ‘Baroeg Dik 40 jaar – Keihard de alternatiefste‘ officieel het levenslicht. Er werd gelachen, er werd gehuild, er werd ontmoet en er werd gedanst. Als elke boekpresentatie zo zou zijn, zou iedereen lezen.
school for the city x one planet port x uitgewikkeld 1

3 live columns over de Rotterdamse haven voor School for the City x One Planet Port

school for the city x one planet port x uitgewikkeld 1School for the City, het initiatief voor onderzoek en onderwijs naar de stad, organiseerde begin 2024 in samenwerking met onderzoeksplatform One Planet Port drie avonden over de toekomst van de Rotterdamse haven. Ik was alle avonden aanwezig om af te sluiten met een ter plekke geschreven column. Het resultaat: een nieuwsbericht over ’s wereld eerste klimaatdode, het hertelde sprookje van de grote boze haven, en een gastcolumn van de haven zelf.

Lees verder

Rotterdamse Munt - winterfeest 2022

Column bij verjaardag 10 jaar Rotterdamse Munt: waarom we recht hebben op groen

Rotterdamse Munt - winterfeest 2022 De immer aimabele Ingrid Ackermans nam deze winter afscheid als baas van Rotterdamse Munt, een van de leukste (en weinige) groene initiatieven in de wijk Feijenoord waar ik woon. Ze vroeg me daarbij een column te schrijven en voor te dragen over wat deze tuin betekent voor de wijk. Veel, was mijn antwoord, want Rotterdamse Munt is hét antwoord op de immer uitdijende locaties voor huizen, huizen en huizen.

Waarom we recht hebben op groen

Waren jullie maar een woning.

Was dit maar een appartementencomplex.

Bevatte deze kas maar bewoners.

Want: was Rotterdamse Munt een woning, dan werden er tussen nu en 2030 bijna een miljoen extra edities van gebouwd in Nederland. Jullie hadden je eigen minister die daarop zou toezien, er bestond een sector waarin miljarden omgingen om dit te realiseren, en wet- en regelgeving gingen er massaal voor op de schop. Subsidies werden voor jullie verstrekt, stadsbruggen gebouwd, treinstations opgeknapt, wegen aan- en omgelegd, en bedrijfslocaties uitgekocht.

Maar jullie zijn geen woning. Verre van. Sterker nog: jullie houden kostbare grond bezet voor woningen. Nu is het dat de huidige locatie van Rotterdamse Munt bovenop een treintunnel staat. Daar mag je geen woningen bouwen. Dus, oké, bij de gratie van de NS mag je blijven.

Maar anders? Dan hadden we Rotterdamse Munt beter kunnen hernoemen naar het Reizende Circus Munt.

En dat is gek. Heel gek. Want echt iedereen is fan van dingen doen in het groen. Er is bijvoorbeeld een prachtige serie strips gemaakt door verhalenvanger Sulaiman Osman over wat bewoners van Feijenoord vinden van hun wijk. Naast ‘niets te doen’ zegt daarin bijna iedereen ‘zo veel stenen, zo weinig groen’.

Dus je zou zeggen: Rotterdamse Munt, doe er daar maar tien van. Maar nee. Zo werkt het niet. De piramide van Maslov bestaat in Rotterdam blijkbaar uit wonen, wonen en wonen.

Nu geldt wonen als een basisbehoefte. Ze wordt vermeld in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, en daarom ook in onze grondwet: de overheid moet zorgen voor huisvesting. Maar dat universele recht geldt niet voor groen. Groen is optioneel, een kers op de woning, leuk als het er is, maar niets aan te doen als het ontbreekt.

Ja, er is wel een ‘richtlijn’ voor groen van de overheid. De bedoeling is dat er per woning 75 vierkante meter groen moet zijn. Uit onderzoek van Natuur & Milieu van dit jaar bleek alleen dat bijna de helft van de Rotterdamse wijken hier niet aan voldoet. 

Natuurlijk doet de gemeente Rotterdam haar best om het tij te keren. Het coalitieakkoord heeft bijvoorbeeld de ambitie voor 20 hectare groen erbij. De zeven bijbehorende stadsprojecten om meer groen in de stad te krijgen vind ik echt, serieus, prachtig. Het Rijn- en Maashavenpark hier op Zuid zouden zomaar geweldig kunnen uitpakken.

Niettemin bestaat Rotterdamse Munt niet omdat de gemeente het koste wat het kost wil, maar bij gratie van afwezigheid van woningen.

Zoiets moois dat ternauwernood mag en kan bestaan, hoe kan dat toch? Waarom is er geen wethouder die specifiek over groen gaat? Chantal Zeegers gaat over klimaat, bouwen en wonen, Vincent Karremans over Handhaving, Mobiliteit en Buitenruimte. Maar niemand die zegt ‘ik vind groen zo belangrijk, dat ik het in mijn titel opneem.’ 

Terwijl groen ook gewoon noodzakelijk is. Tegen klimaatverandering. Tegen hittestress. Tegen droogte. Tegen luchtvervuiling. Tegen lelijkheid.

Die richtlijn voor groen moet dus een wet worden. Wij moeten recht krijgen op groen. Het groenrecht. We hebben al GroenLinks, minister-president Mark Rutte opteerde ooit al eens voor groenrechts, dus we zijn er al bijna.

Moeilijk is het ook niet. Leg gewoon vast dat voor elke ontwikkeling er een minimaal percentage groen moet zijn.

En ja, er woedt een strijd om ruimte, met woningen, wegen, energieopwekking, leidingen, winkels, scholen, en groen. Maar die strijd is er sowieso. De vraag is vooral politiek: gunt Rotterdam het haar bewoners om in het groen te leven, ongeacht waar zij wonen? Er zijn ook eisen voor 30% sociale woningbouw. Waarom dan geen eisen voor 75m2 groen?

Voor mij is Rotterdamse Munt het bewijs bij uitstek voor wat het groenrecht kan opleveren. Laat daarom duizend munten groeien.