Op papier is coachend onderwijs een didactisch godsgeschenk. Gek genoeg is er nog weinig praktijkonderzoek gedaan naar hoe je het als docent geeft en wat de effecten ervan zijn op studenten. Voor Profielen, het magazine van Hogeschool Rotterdam, sprak ik twee experts over hun eerste inzichten: ‘Ik zie hordes leerlingen die slecht coachend onderwijs krijgen.’
Een van mijn nieuwe hobby’s is het factchecken van uitspraken voor het Rotterdamse magazine Vers Beton. In de serie ‘Beton of Brandhout’ zocht ik bijvoorbeeld uit of de claim van De Rotterdamse VVD over het overschot aan kappers op de Nieuwe Binnenweg klopt. Spoiler: nee, statistisch niet, want klandizie zat in de wijk.
Deze column sprak ik uit tijdens het Rotterdam Energy Port 2019-congres, als inleiding op de middag. Het goede nieuws: veel aanwezigen her- en erkenden de noodzaak tot versnelling. Het slechte nieuws: de column is nog steeds nodig.
Voor het alumni-magazine van de Erasmus Universiteit Rotterdam sprak ik Martijn Burger, wetenschappelijk directeur bij de Erasmus Happiness Economics Research Organisation. Dat gesprek leverde uitspraken op die ik mezelf tientallen keren hoorde herhalen op feesten en partijen, want de onderzoeker wist in een goed uur alles te vertellen over waar je wél en niet gelukkig van wordt. “Het verband met geld wordt overschat.”
Mijn onderzoeksdossier ‘Wat houdt de groene toekomst tegen?’ voor Vers Beton werd (samen met drie andere kanshebbers) begin september genomineerd voor de Persprijs Rotterdam, de jaarlijkse prijs voor de beste journalistieke productie over Rotterdam. Nee, winnen deed ik niet, bleek eind oktober tijdens de prijsuitreiking in Arminius. Dat neemt niet weg dat ik heel gelukkig ben met de nominatie, inclusief het prachtige juryrapport.
“Het onderzoeksproject ‘Wat houdt de groene toekomst tegen” van Inge Janse, gepubliceerd op de site van Vers Beton. Janse heeft vele maanden werk gestopt in dit project, waarin hij heeft geprobeerd na te gaan waarom de verduurzaming van het Rotterdamse havengebied zo moeizaam van de grond komt. Het is indrukwekkend om te lezen hoe ver en diep Inge is gegaan om alle relevante gegevens boven tafel te krijgen. Hij sprak tientallen experts, bezocht tientallen congressen en bestudeerde honderden literatuurbronnen om tot een gefundeerde analyse te kunnen komen. Aan de hand van de online game ‘De groene havenbaas’ worden nog eens op een meer speelse manier de dilemma’s geschetst die spelen bij de vergroening van het havengebied.”
Voor Vers Beton publiceerde ik vorig jaar het onderzoeksdossier ‘Wat houdt de groene toekomst tegen?’. Met 8 artikelen, een online game en een big data-rekenmodel wilde ik duidelijk maken waarom het zo moeilijk is om de Rotterdamse havenindustrie te verduurzamen, en wat er nodig is om die impasse te doorbreken.
Voor KennisOnline, het magazine van Wageningen University & Research, interviewde ik Tim van Hattum, programmaleider ‘Klimaat’, over zijn projecten om steden klimaatadaptiever te maken. Hoe kunnen steden bijvoorbeeld slim omgaan met water om zowel overstromingen als droogte te voorkomen? Via vijf stellingen breng ik Van Hattums werk in kaart.
Voor Vers Beton, het magazine voor de harddenkende Rotterdammer, deed ik onderzoek naar de verduurzaming van de Rotterdamse haven. Eind mei mocht ik daarover een lunchlezing geven voor de mensen van DCMR Milieudienst Rijnmond. Ik discussieerde met hen over hoe we toch ooit de Rotterdamse haven moeten verduurzamen, noteerde hun reacties en inzichten, en speelden met hen de online game De Groene Havenbaas (ze deden het heel goed – red.).
Ooit, toen ik mijn researchmaster taalwetenschap had afgerond, wilde ik dolgraag promoveren. Ik hield van onderzoek, ik hield van taalwetenschap, ik hield van hypothesen verzinnen en die uittesten. Ik werd alleen nergens aangenomen, onder meer omdat elke commissie vermoedelijk al binnen vijf minuten door had dat de kans nul was dat ik vier jaar lang geïnteresseerd zou zijn in één onderwerp. A blessing in disguise, zal ik maar zeggen.
En die ervaren zegen is niet kleiner geworden tijdens het schrijven van het coververhaal voor de lente-editie van Erasmus Alumni Magazine. Want mijn hemel, wat is het vrijwel onmogelijk om ooit een academische carrière te ontwikkelen, en al helemaal als je in een slecht, eh, valoriseerbare hoek zit als bij geesteswetenschappen. Ik sprak onder meer met een socioloog over de strijd om beurzen, een promovenda die collega’s wijst op de nadelige gevolgen van al die stress, en een hoogleraar over de zegeningen van al de checks & balances.
Voor het eerst mocht ik iemand begeleiden bij het maken van een podcast. Erasmus Magazine-redacteur Tessa Hofland interviewde Tinder-expert Elisabeth Timmermans, schrijfster van het boek ‘Liefde in tijden van Tinder’. In 5 afleveringen vertelt deze Vlaamse onderzoeker stapsgewijs waarom mensen dating-apps gebruiken, hoe je het succesvol inzet, waarom je er helemaal gek van kunt worden, en wat het moment is dat je je Tinder-game officieel hebt uitgespeeld. Ik hielp mee bij het ontwikkelen van het format, gaf tips bij het interviewen, en tekende voor montage.
Ik vind het vooral heel tof hoe goed Tessa het deed – en hoe geweldig het is om naar Elisabeth te luisteren over deze materie, inclusief vele prachtige anekdotes, tips en don’ts. Bovendien maakte Esther Dijkstra prachtige illustraties, terwijl Aysha Gasanova de foto’s maakte. De eerste aflevering vind je op Erasmus Magazine. Op die pagina kun je ook doorklikken naar de overige afleveringen.