Auteur: Inge

Inge Janse (1981) is geboren en getogen in Nieuw-Lekkerland, studeerde Nederlands & taalwetenschap en woont in Delfshaven.

juicyfields-lamborghini

Beleggers in nep wietbedrijf zien miljoenen in rook opgaan, Manon was een van hen: ‘Zo slim, zo overtuigend’

juicyfields-lamborghiniIk denk niet dat ik ooit eerder zo vaak getwijfeld heb aan een verhaal als over dit. Zat ik ernaast? Is alles gelogen? Zijn al mijn bronnen nep? Loopt zo meteen Ralph Inbar binnen? Maar sinds vandaag is ie er, op AD.nl: het grote onderzoeksverhaal over Juicyfields, een enorme wiet-oplichtingszaak vanuit onder meer hartje Amsterdam.

Samen met Lies Jansen loop ik sinds vorig jaar augustus (!) rond in een spiegelpaleis meets lunapark meets True Detective meets Snuf de Hond. Het begon met een tip, en 9 maanden later weten we nog steeds niet zeker hoe het in elkaar zit.

Gelukkig is er ook heel veel dat we wél weten. In een notendop: Juicyfields claimde sinds 2020 investeringsgeld van particulieren te gebruiken voor de productie en verkoop van medicinale wiet, in ruil voor beloftes over astronomische winsten. Het had daarvoor een hoofdkantoor (inclusief medewerkers, bedrijfsfeestjes en kekke merchandise) in Amsterdam, trok in 2022 plotsklaps de stekker eruit, liet drie failliete bv’s na, en nu is al het geld weg. Schattingen variëren van honderden miljoenen tot miljarden euro’s die verdwenen zijn.

Waarheen? Door wie? En welke rol speelde Nederland daarin? Daarvoor bezochten daarvoor het oude hoofdkantoor op het Rokin, spraken openbaar ministeries, politieteams en financiële autoriteiten in heel Europa, keerden kvk’s en faillissementsregisters ondersteboven, interviewden tientallen anonieme gedupeerden, ex-medewerkers en heimelijke informanten, spraken af door heel Nederland, werden met de Raad voor de Journalistiek bedreigd, liepen tientallen doodlopende zijsporen af, twijfelden een miljoen keer aan onze geestelijke gezondheid, en maakten wereldwijd vrienden en vijanden.

En nu is het klaar. Althans, voor nu. Niettemin willen we ook heel graag weten hoe het afloopt. Zitten er echt Russische cybercriminelen achter? Hoeveel geld staat er op de bevroren rekeningen in Litouwen en Cyprus? En gaat advocaat Lars Olofsson verlossing brengen? Wie het weet, mag het zeggen – en dan het liefst tegen ons.

PS Als je dit verhaal tof vindt, check dan ook vooral de sublieme podcast Cannabis Cowboys van Andreas Becker en Nicolas Martin van Deutsche Welle voor de onnavolgbare maar absurd intrigerende internationale mysteries rondom dit bedrijf.

school for the city x one planet port x uitgewikkeld 1

3 live columns over de Rotterdamse haven voor School for the City x One Planet Port

school for the city x one planet port x uitgewikkeld 1School for the City, het initiatief voor onderzoek en onderwijs naar de stad, organiseerde begin 2024 in samenwerking met onderzoeksplatform One Planet Port drie avonden over de toekomst van de Rotterdamse haven. Ik was alle avonden aanwezig om af te sluiten met een ter plekke geschreven column. Het resultaat: een nieuwsbericht over ’s wereld eerste klimaatdode, het hertelde sprookje van de grote boze haven, en een gastcolumn van de haven zelf.

Lees verder

dekronieken-2024-02

Host van De Kronieken, een maandelijkse literaire talkshow in Rotterdam

dekronieken-2024-02Een nieuwe hobby! Ik begon in februari als host van De Kronieken, samen met Hans Siberani van Woordnacht. Dit is een maandelijkse talkshow over cultuur en literatuur in de studio van De Doelen in Rotterdam.

In de eerste editie nam ik twee items onder mijn hoede. Ik sprak met onderzoeker Wouter Kiekens over de commotie rondom de Week van de Lentekriebels. En ik vroeg Ezra Vonk een kleine set ambient en soundscapes te spelen, inclusief een kort gesprek over hoe je dat eigenlijk doet, naar ambient luisteren.

In de maart-editie sprak ik met schrijver David Zee over zijn boek ‘Chinese Kees’ over de Chinese roots van Katendrecht. Ook interview ik Mark Boninsegna over zijn dichtbundel ‘De Hemel voor Ongelovigen’.

2024-03-yordi-dam

Zine-maker Yordi Dam over hoe hardcore en metal niets en alles van elkaar verschillen

2024-03-yordi-damIk dacht altijd dat hardcore het infantiele broertje van ‘mijn’ metal was. Maar nu ik Yordi Dam een uur heb gesproken in Dood & Verderf over zijn scene (en echt waanzinnige platen hoorde van onder meer Adversary en Rites), ben ik mild jaloers. Behalve op de speeches. Mijn hemel.

De uitzending ontstond omdat ik las over Yordi’s liefde voor hardcore en het zine ‘hard tegen hard’ dat hij daarover diy’de. Toen dacht ik: die moet ik hebben voor mijn zomergastenmetalradioprogramma Dood & Verderf, want ik wil alles weten over hoe metal en hardcore zich tot elkaar verhouden.

Yordi kwam langs bij Operator Radio, zag dat het goed was, en overwon mijn scepsis. Wat heet. Ik ga Vans kopen.

PS Ook een keer langskomen om te praten over jouw hoogst particuliere fascinatie voor en/of obsessie met metal of aanverwante overstuurde herrie? Of ken je iemand die uitstekend geschikt zou zijn? Laat het me weten! 

civitas-christiana-2023-08-09

Dit is de extreem-conservatieve club die zich ook dit jaar verzet tegen lessen over seks

civitas-christiana-2023-08-09Het is een club die ik al jaren gefascineerd vanaf de zijlijn volg: Stichting Civitas Christiana, een radicaal-conservatieve katholieke club die het liefst Nederland terug ziet gaan naar de tijd van het Heilige Roomse Rijk. En dus ging ik voor Algemeen Dagblad op bezoek.

Civitas Christiana is tegen alles wat verandering in zich draagt: klimaatplannen, lgbtq-rechten, niet-westerse religies, Frans Timmermans (vooral die!), belasting, noem maar op. En dat zullen we weten ook, want de club verstuurt wekelijks duizenden en duizenden mails, brieven en boeken, en huurt ook regelmatig reclameborden langs snelwegen.

Een van hun favoriete haatobjecten is de Week van de Lentekriebels, de campagne van expertisecentrum Rutgers en de GGD om kinderen te informeren over gender en seksualiteit. Geslachtsverminking, pedofilie, gendergekte, volgens de stichting is er wel het nodige mis mee. Ze stuurde daarom een brief naar alle basisschooldirecteuren in Nederland om ze te waarschuwen. Een petitie om de week te verbieden werd al bijna 20 duizend keer ondertekend.

Ter voorbereiding op die nieuwe Lentekriebelsweek ging ik daarom op bezoek bij voorman Hugo Bos in hun drukkerij annex redactiekantoor in Veenendaal. Latijnse gezangen om 12 uur, plastic foetussen, petities om Geert Wilders bij de les te houden, maar ook een spoedcursus waarom homoseksualiteit het begin van het einde is.

Over dat laatste, en dan vooral de wetenschappelijke onderbouwing daarvoor, zetten onderzoekers Frans de Waal en Laura Baams héél veel vraagtekens. “Bos leeft blijkbaar nog in de jaren 50.’’

2024-02-janneke-de-rooy-scaled

Zangeres Janneke de Rooy (Beyond The Pale) over de helende werking van muziek bij trauma’s

2024-02-janneke-de-rooy-scaledPraten over trauma’s. En over metal. En over hoe je ondanks alles nog positief en stralend en in een roze comic-sans-ms-🦄-deathmetaltrui in het leven kunt komen te staan. Janneke de Rooy doet het gewoon. En het is prachtig.

Soms zit het serieus tegen. In je jeugd. In je hobby’s. In je werk. In je leven. Muziek kan dan helpen. Als iemand daar ervaring mee heeft, dan is het frontvrouw Janneke de Rooy van Beyond The Pale. Zij vertelt welke dalen ze betrad, welke demonen ze daar tegenkwam, en welke nummers haar er doorheen hebben gesleept.

Misery - patentaanvraag koptelefoon (2024)

Misery™: Manipulated Immersive Sonic Enhanced RealitY

Misery - patentaanvraag koptelefoon (2024)“Dit patent beschrijft het concept (Misery™) en de technologie voor de manipulatie van omgevingsgeluid via een koptelefoon. […] Dankzij Misery™ is de drager gelukkig.”

Afgelopen najaar deed ik met zes anderen mee aan Klank&Komma, het schrijflab van Het Concreet, Gonzo (circus) en Domein voor Kunstkritiek, onder leiding van auteur Leonieke Baerwaldt en Dirk Verhoeven.

Ik volgde een geweldig filosofiecollege van Tomas Serrien over wat muziek tot muziek maakt, raakte verward tussen de tapeloops in Schouwburg Concertzaal Tilburg, speelde met retro-synths in Willem Twee studios, hoorde mono-improvisatie in Het Concreet, en experimenteerde er ondertussen tekstueel op los.

Het resultaat verscheen deze maand in Gonzo (circus), mijn debuut voor dit altijd wonderbaarlijke magazine. Het werd een patentaanvraag voor een koptelefoon die de oneindige chaos en herrie van de auditieve wereld transformeert naar een prachtige ervaring.

Het patent vind je hier, alleen dan moet je wel even het magazine bestellen. Kleine moeite, groot plezier, want je krijgt er dan ook de prachtige essays van collegacursisten Martien van Agtmaal en Arthur Kok bij.

rmc-ingejanse-2023-2

Column Rotterdams Milieucentrum: geen woorden maar driften

rmc-ingejanse-2023-2
Foto: Tom Pilzecker

“Het leven is een eeuwige strijd tussen Eros en Thanatos, de driften die ons willen laten leven en alles kapot willen maken.”

Ik mocht het jaar traditiegetrouw afsluiten als columnist bij het Rotterdams Milieucentrum. En met een weekendcursus van Paul Moyaert achter de rug over de doodsdriften van Freud, dacht ik: doe eens gek, ik schrijf een column over hoe het milieucentrum zich kan wapenen tegen de maalstroom van het bestaan.

Het resultaat zie je hieronder in woord én beeld!

Geen woorden maar driften

Inge Janse / woensdag 20 december 2023

Lieve, lieve mensen. 

Ik heb een vraag aan u. Geen makkelijke vraag. Maar wel één die het verschil kan maken tussen leven en dood. De komende 20 jaar van het Rotterdams Milieucentrum liggen in uw handen. 

Gun me vijf minuten van uw tijd om uit te leggen wat ik bedoel – en hoe u kunt helpen.

Ik kom net terug van een filosofiecursus over het denken van Sigmund Freud. U weet wel, de man die ons vertelde dat wij als slaven achter onze eigen lusten aan lopen. 

Maar Freud kwam later in zijn leven tot nieuwe inzichten. Het gaat helemaal niet om die lustbevrediging. Wat ons echt voortstuwt is Thanatos, onze drift om dood te gaan. De dood is namelijk waar we vandaan komen, en daardoor het uitgangspunt dat de minste energie kost. 

rmc-ingejanse-2023-2
Foto: Tom Pilzecker

Die doodsdrift realiseren we volgens Freud door agressie. Enerzijds is agressie noodzakelijk om onszelf en dat waar we van houden te beschermen. 

Maar agressie staat niet ten dienste aan het leven. Het is een kracht op zich die enkel zichzelf dient. Schuur je de dunne laag beschavingsvernis van ons leven, dan slaan we alles kort en klein.

===

Gelukkig is er hoop! Want ook Freud schrok van zijn eigen conclusies. En dus ging hij op zoek naar het tegenwicht voor onze zoektocht naar dood & verderf. 

Hij kwam daarvoor uit bij Eros, de liefde, het leven. Eros is bijvoorbeeld de drift achter onze voortplanting. Want, zegt Freud: hoe meer leven we maken, en hoe complexer we dat leven in elkaar zetten, des te meer moeite moeten agressie en de dood doen om het weer af te breken. 

Het leven is daarom een eeuwige strijd tussen Eros en Thanatos, de driften die ons willen laten leven en alles kapot willen maken.

===

Wat me brengt bij het Rotterdams Milieucentrum. Dat is zonder twijfel Eros, de levenscheppende en liefhebbende kracht. Al 20 jaar lang zorgen Emile en consorten voor een eindeloze groei van het leven in Rotterdam. De bloemen en de bijtjes op de Dakakker. Waardering voor de stad via groene vogels en pluimen. Ze laten kinderen opleven via educatie, brengen via isolatie het leven terug in tochtige woningen, en bestrijden de hittedood door bomen te planten. Kort en goed, zonder het milieucentrum was de dood allang ingetreden in Rotterdam. 

Maar hoe zorgen we ervoor dat het Milieucentrum ook de komende twintig jaar niet ten onder gaat aan de constante agressie van Thanatos, de doodsdrift? Het is namelijk nogal een veelkoppig monster. Neem een politieke bezuiniging die het werk van milieucoaches onmogelijk maakt. Of zijn het ambtenaren, die liever voor een veilig extern bureau kiezen dan voor inhuur van het Milieucentrum. 

Het is ook altijd wat.

Die doodsdrift maakt volgens Freud vooral kans als je in de chaos van het bestaan je houvast kwijtraakt. Het leven is een maalstroom van prikkels die te veel en te snel op je afkomen. Wie zich daardoor laat meesleuren, verliest zichzelf, wordt gek, desintegreert. 

rmc-ingejanse-2023-1
Foto: Tom Pilzecker

Dat houvast kan van alles zijn. Voor de een is dat het schilderen van groene vogels, voor de ander het minutieus bijhouden van een dakakker, de derde moet elke week minimaal een kilometer tochtstrips installeren, en een vierde schrijft jaar in jaar uit columns. 

Wil het Rotterdams Milieucentrum daarom ook de komende 20 jaar overeind blijven, dan heeft ze ankers nodig. Véél ankers. 

Mijn vraag aan u, lieve bezoekers vanavond, is daarom deze: wat is volgens ú het anker waar Emile, Mohamed, Wouter en Marijke zich de komende jaren aan kunnen vasthouden? 

Bent u erover uit? Deel dan uw idee, hoe triviaal, abstract of onuitvoerbaar dan ook, met hen. Spreek ze aan bij de borrel, stuur ze morgen een e-mail, schrijf ze mij part een brief. Want bedenk: uw idee kan het verschil tussen het leven en de dood van Rotterdam maken.

Column Master City Developer: een Nederland waar brede welvaart weer op 1 staat

Een Nederland waarin de brede welvaart weer op één staat. Dat was de kern van mijn column tijdens het 20-jarig jubileum van de Master City Developer, de opleiding voor gebiedsontwikkelaars. Tijdens dit jubileum stond brede welvaart centraal. Ik analyseerde daarom de partijprogramma’s van NSC, PVV, BBB en VVD en schreef een korte lobbybrief aan de lijsttrekkers van deze partijen. “Red ons van onszelf. Verplicht ons tot actie.”

Bekijk de hele terugblik op het jubileum op Gebiedsontwikkeling.nu

Brede welvaart weer op 1

Ik ben hier om jullie te helpen. Want jullie hebben hulp nodig. 

Vandaag praten jullie over brede welvaart in gebiedsontwikkeling. Maar daar ging het gisteren ergens in Nederland ongetwijfeld ook over. Vorige week: idem dito. Eerder dit jaar, menigmaal. En daarvoor. En dáár voor. Al in 2014 viel de letterlijke term ‘brede welvaart’ op Gebiedsontwikkeling.nu, tien jaar eerder werd het fundamentele concept people, planet, profit gemunt. 

Anders gezegd: nog 2 weken, en dan hebben jullie het er 20 jaar over. 

Maar waarom? Als jullie het er al zo lang zo roerend over eens zijn dat brede welvaart su-per belangrijk is, waarom moeten we het er dan nog over hebben?

Aan jullie kennis erover ligt het niet. Echt alles is al gezegd over hoe je brede welvaart een plek geeft in gebiedsontwikkeling. Jullie weten exact waar dat wel en niet lukt. Jullie definiëerden welke trucs daarbij kunnen helpen. Jullie berekenden hoe je de kosten en baten ervan vaststelt. En jullie postuleerden waarom je überhaupt aan brede welvaart in gebiedsontwikkeling zou willen werken

Maar blijkbaar lukt het nog niet, anders hadden jullie het er vandaag niet over.

Daarom bied ik dus mijn hulp aan. 

Er is namelijk momentum om meters te maken met brede welvaart: het nieuwe kabinet! En wie de verkiezingsprogramma’s goed leest, ziet dat er veel mogelijk is met de combinatie van PVV, VVD, NSC en BBB. 

Ik heb daarom de vrijheid genomen om namens u allen een korte lobbybrief naar de nieuwe regering te schrijven. Voor amendementen is ruimte in de pauze.

Komt-ie.

===

Geachte heer Wilders, mevrouw Yeşilgöz, heer Omtzigt en mevrouw Van der Plas, 

Beste Geert, Dilan, Pieter en Caroline,

Wij, de Master City Developers van Nederland, hebben de afgelopen twintig jaar nagedacht over een plan dat naadloos aansluit bij uw collectieve doel om de brede welvaart in Nederland te vergroten. 

Wij merken alleen dat het bij ons nog te vaak bij nadenken blijft. Da’s ook niet gek. Er is geen tractor die voor brede welvaart het Malieveld bezet, geen activist die zich aan de A12 vastlijmt tegen smalle welvaart, geen complotdenker die met een brandende pop door de straten van gebiedsontwikkelaars loopt. Wij als maatschappij vinden welvaart blijkbaar niet zo belangrijk.

We smeken u daarom: verplicht ons om nu écht werk te maken van brede welvaart. 

Aan u zal het niet liggen. Uw programma’s staan vol ambities.

Heer Omtzigt, u schrijft in uw programma: “Werkenden, werkgevers en ondernemers zouden zich moeten verbinden aan de ‘brede welvaart’ van onze samenleving op de lange termijn met waardering voor kennis en vakmanschap. Het is hoog tijd om het ‘Rijnlands model’ opnieuw te ontdekken en vorm te geven, waarin de markt dienstbaar is aan de mens – en niet andersom.”

Het moet gezegd: daar vraagt u wel iets van ons. Vooral onze afdeling van architecten heeft er een tamelijk diepgewortelde expertise van gemaakt om de zo gehate gebruiker dienstbaar te stellen aan onze zogeheten samengestelde typologieën, innovatieve concepten en diffuse rooilijnen. Maar, om uw coalitiegenoot Wilders vrij te citeren: willen jullie meer of minder architecten? Dan gaan we dat regelen. 

Mevrouw Van der Plas, ook u streeft – en wij citeren – “naar wat men dan noemt een brede welvaart. Een rechtvaardige samenleving, een gezonde economie, met loon naar werken.” De nadruk ligt bij u op goede bereikbaarheid van elke regio in Nederland. Want: “Bereikbaarheid is een noodzaak en voorwaarde voor economie en brede welvaart.”

Koren op onze molen. Wij zetten ons namelijk in voor elke modaliteit: de door emeritus hoogleraar Friso de Zeeuw gehate stadskabouters en transitieprofeten bouwen mobiliteitshubs, ov-knooppunten en deelvervoerplatformen alsof het niets is, terwijl die even fel gehate neoliberale bouwers in het groen met liefde overal nieuw asfalt storten. 

Mevrouw Yeşilgöz, het viel ons op dat de term ‘brede welvaart’ in uw plannen slechts eenmaal valt, en dan als iets dat er al is, en niet dat er nog moet komen. “Voor onze concurrentiekracht, ons toekomstig verdienvermogen maar bovenal voor het behoud van onze brede welvaart zijn de kansen van technologische innovatie cruciaal.” 

Uw wensdenken siert u, daar herkennen we onszelf goed in. Het lukte ons de afgelopen tien jaar ook prima om eindeloos over iets te praten zonder iets te doen, dus tien jaar net doen alsof het er al is moet ook wel lukken. 

Heer Wilders, het doet ons deugt dat ook u – zij het in omfloerste termen – het beste voor heeft met de brede welvaart in Nederland. Want u schrijft: “Het is absurd dat de Nederlandse politiek het welzijn van asielzoekers en andere immigranten steeds belangrijker heeft gevonden dan het welzijn en de welvaart van Nederlanders.” 

Ook dat lijkt ons geen probleem. We laten voortaan gewoon alle opvanglocaties voor asielzoekers ontwikkelen door architecten. Als er iets geen aanzuigende werking heeft of bijdraagt aan het welzijn, dan is dat het wel. 

Geachte heer Wilders, mevrouw Yeşilgöz, heer Omtzigt en mevrouw Van der Plas, beste Geert, Dilan, Pieter en Caroline,

Wij, de Master City Developers van Nederland, wensen u veel succes met het vullen van uw ideologische ijskast en het winnen van het wereldkampioen schaduwspringen om te komen tot een werkbaar coalitieakkoord. Onthoud daarbij: idealen zijn goed, maar macht is beter.

We hopen op korte termijn met u verder te praten over de vele eisen en plichten waar wij vanaf Wilders-1 onder vallen. Red ons van onszelf. Verplicht ons tot actie. Want alleen zo ontwikkelen we een Nederland waar brede welvaart weer op 1 staat.