Tag: Delfshaven

Dwalen Door Delfshaven

Dwalen Door Delfshaven: een podcast vol reis- en levensverhalen

Dwalen Door Delfshaven
Fotografie: Florian Braakman

In Dwalen Door Delfshaven, een podcastserie van Vers Beton, leer je wandelend en luisterend mensen uit Delfshaven kennen. Vier keer lopen we met een inwoner van deze Rotterdamse wijk zijn of haar favoriete route door het gebied, onderwijl vertellend over opmerkelijke locaties en gecombineerd met persoonlijke verhalen. Ik ben (mede)verantwoordelijk voor het concept, opname en montage.

In de tweede aflevering (die hieronder te beluisteren is) slingeren we bijvoorbeeld vanaf de Pieter de Hoochbrug kriskras over het Coolhaveneiland met journalist, historicus en stadsgids Ferrie Weeda. Maar liefst drie generaties van zijn familie woonden op ‘het eiland’, alhoewel de precieze benaming van het gebied ook voor hem nog een eindeloze bron van discussies is.

Ik maak deze 4-delige serie met collega-journalist Tara Lewis. Financieel worden we daarbij geholpen door het Stimuleringsbudget Lokale Media van de Gebiedscommissie Delfshaven.

 

Ap Halen - Mixtie - voorwoord

Voorwoord kookboek (!): Ap Halen, een exotische Kinder Surprise

Ap Halen - Mixtie - voorwoordGoed, écht werk is het niet. Maar hoe vaak mag je het voorwoord voor een kookboek schrijven? Albert Kokosky Deforchaux (alleen die naam al!), de trotse eigenaar van het Indische restaurant Ap Halen in Delfshaven, vroeg mij precies dat. Mixtie, zijn eerste échte kookboek (na een editie in eigen beheer), had namelijk nog een goed begin nodig. En aangezien ik al sinds het begin van Ap Halen kind aan huis ben, kreeg ik de eer dat te realiseren. Hierbij!

Een exotische Kinder Surprise

Meer dan tweeduizend euro. Zoveel hebben mijn vrouw en ik in de afgelopen vier jaar uitgegeven aan de maaltijden Ap Halen. Minus vakanties, ziektes, algehele malaise en andere consequenties van het bestaan komen we elke week één keer bij Albert. Mijn vrouw neemt meestal de grote bak, ik de kleine variant. Eenmaal thuis verdelen we de buit over twee borden, zodat we van alles iets hebben. Water erbij, Family Guy aan en gaan.

Meer dan tweeduizend euro. Het is een bedrag waar je niet te lang over moet nadenken.

Of toch juist wel. Want het is het waard. Meer dan waard.

Ja, natuurlijk vanwege het eten. Ik word euforisch van de rendang en de tomaat, mijn vrouw gaat hard op de frikadel pan. Ongeacht wat het is: het pakt altijd goed uit. Heel soms is het een zeven, bijna altijd een acht, en af en toe een dikke negen.

Maar goed. Lekker eten, dat kan op meer plekken. Nee, de echte meerwaarde zit natuurlijk in de verrassing. Als we naar een Javaanse toko gaan, dan weten we: een saotosoep en baka bana met pindasaus. Gaan we naar Albert, dan weten we niets. Zou die lekkere vis er zijn? Hoeveel frikadel pan is er nog? Wat, zijn dat spruitjes?!?

Ap Halen voelt daarom als een exotische Kinder Surprise voor volwassenen. We missen alleen nog iets leuks om mee te spelen.

Maar het meest bijzonder, dat is Albert. Toen we net bij hem kwamen, was hij nog een onzekere, schuchtere kok die het ook allemaal niet wist. Het eten was heerlijk, dat wist hij zelf ook, maar hoe breng je dat ooit aan de man? En wat moet je doen als het onverwacht druk is? Want terwijl elke ondernemer eurotekens in de ogen krijgt als de klandizie uitdijt, daar vulden Alberts ogen zich met terminale angst als er meer dan twee mensen op hun beurt moesten wachten.

Tegenwoordig is dat compleet anders. Albert is een gastheer die zijn klanten bij naam kent, anekdotes deelt, zijn eigen tempo bepaalt, oprecht geïnteresseerd is in verhalen van het bezoek en niet meer schrikt als er opeens een halve familie binnenloopt.

Bovendien is Albert meer dan zijn winkel. Het is ook de man die ik altijd tussen de middag rond zie lopen over de Schiedamseweg en het Grote Visserijplein, zoekend naar kip, rund, tomaat, ui, vis, spruitjes en ander moois. En waar hij ook binnenloopt, altijd praat hij wel even met de verkoper. Voor een voormalig provinciaaltje als ik is dat een welkome zekerheid in de anonimiteit van de grote stad.

Heerlijk eten, een Indische Kinder Surprise en prachtige aanvulling voor de wijk. Op naar de volgende tweeduizend euro!

Inge Janse (1981) is freelance journalist. Hij groeide culinair op in het befaamde Chin. Ind. Rest. Blue Lotus te Nieuw-Lekkerland en at bij Ap zijn eerste spruit ooit.

Delfshaven Draait Door bij Café Aan Zet

Podcast: hyperlokale talkshow Delfshaven Draait Door

Delfshaven Draait Door bij Café Aan Zet
Delfshaven Draait Door bij Café Aan Zet

Samen met collega-journalist Tara Lewis maakte ik in augustus de vierdelige hyperlokale talkshow Delfshaven Draait Door. Hierin bezoeken we plekken waar het leven van deze Rotterdamse wijk plaatsvindt en waar mensen elkaar ontmoeten. Samen met deze mensen bespreken we in een moordtempo het leven en bieden zo een venster op de wereld door de ogen van de wijk. 

De podcast wordt elke vrijdag gepubliceerd op Vers Beton en Open Rotterdam. Delfshaven Draait Door wordt mede mogelijk gemaakt door het Stimuleringsbudget Lokale Media van de Gebiedscommissie Delfshaven.

Beluister de eerste uitzending vanuit Café Aan Zet, onder meer met cultheld en stamgast Cowboy Jos

Of luister anders naar de laatste uitzending, opgenomen in Sparta-kantine De Bosselaar, inclusief live doelpunten op de achtergrond én de Sparta-mars.

De Beste Stuurlui

Opinie: Oorlogsgebied Delfshaven

De Beste Stuurlui
De Beste Stuurlui

Voor ‘De Beste Stuurlui’, de wekelijkse opinierubriek van het Rotterdamse magazine Vers Beton, schreef ik eind 2012 een opiniestuk over Delfshaven. De deelgemeente was die week uitgebreid besproken in dagblad Trouw vanwege de problemen met drugsrunners in de wijk. De schrijfster, Ludette el Barkany, had de problemen alleen wel érg groot en breed gemaakt, dus een nuancering was op zijn plaats.

Na plaatsing van het artikel werd het ook overgenomen in dagblad Trouw, plus dat ik gevraagd werd door Radio 5 om in Dichtbij Nederland toelichting te geven. Het originele artikel vind je hieronder.   Meer lezen