Wat maakt werken in de chemie zo leuk? ‘Ik pluis dingen tot op de bodem uit’

chemiemagazine-mariellemuurlingMaandelijks spreek ik voor Chemie Magazine, het maandblad van de VNCI, iemand die ooit ‘iets’ met chemie studeerde en nu in die sector werkt. Dat pakt bijna altijd opmerkelijk uit, zoals bij Mariëlle Muurling – van der Wiel van ICL-IP Terneuzen B.V. Zij koos namelijk na de kunstacademie via vele, vele omwegen voor de chemische industrie.

Werken in de chemie

‘Ik pluis dingen tot op de bodem uit’

Wat is er zo boeiend aan chemie en wat maakt werken in de chemiesector zo leuk? Chemie Magazine vraagt het aan mensen die chemie hebben gestudeerd en nu in de chemie werken.

Nooit je Hoger Laboratorium Onderwijs afmaken, overstappen naar de kunstacademie, en tóch in de chemie werken? Het kan allemaal, bewijst Mariëlle Muurling. Bij ICL-IP heeft ze door alle variatie in haar baan en een stel vervolgopleidingen eindelijk rust gevonden. “Ik vind het knap dat ik het tot vervangend shiftleader heb gebokst.”

1. Wie ben je, waar werk je en wat is je functienaam?
Ik ben Mariëlle Muurling en werk sinds 2006 bij ICL-IP Terneuzen. We maken vooral half-fabricaten van broom voor brand- en vlamvertragende producten, die terechtkomen in de meest alledaagse dingen. Als er iets fout gaat met je mobieltje, dan wil je niet dat de vlammen uit je broekzak slaan. Verder verwerken we broomhoudend afval tot nieuwe grondstof met onze Broom Recovery Unit. Ook werken we mee aan batterijen voor de opslag van zonne- en windenergie, waar broom een rol in speelt.

Ik ben senior operator en vervangend shiftleader. Ook ben ik auditor, operationeel veiligheidskundige en lid van de brandweer. Vervangend shiftleader, wat ik het meest ben, is veelomvattend. Elke operator is verantwoordelijk voor zijn stukje fabriek met twee tot vier processen, de shiftleader heeft het overall beeld. Ik krijg daginstructies van het hoofd productie en controleer deze. Haal ik de doelen, krijg ik productieproblemen, gaat iedereen veilig naar huis? Ook regel ik de technische dienst en treed ik op als veiligheidsdeskundige als er iets kapot gaat. Verder moeten er veel reactoren gekeurd worden. En als de shiftleader er is, ben ik gewoon operator.

2. Wat vertel je je kleine nichtje als zij vraagt wat voor werk je doet?
Het chemisch proces vergelijk ik met koken, maar dan in het groot. Wij maken verschillende sausjes. Doe je bij onze basissaus wat kaas, dan wordt het kaassaus; met een beetje mosterd wordt het mosterdsaus. Dat doen wij ook, maar dan met broom als basis. Ik werk daarbij op een procescomputer. Die werkt anders dan een normale computer. Druk ik op een knopje, dan gaat een heel eind verderop een kraan open of het gas aan. Ook moet ik soms sleutelen. Dat lijkt makkelijk, maar probeer het maar eens met handschoenen aan en bouten die al jaren vastzitten.

3. Hoe ben je in deze baan terechtgekomen?
Op havo-vwo kwam ik erachter dat ik niet zo sterk ben in talen. Op de havo koos ik voor mezelf een pretpakket: wiskunde, natuurkunde, scheikunde en biologie. Die vakken vond ik makkelijk en leuk. Ik ging naar het Hoger Laboratorium Onderwijs, maar ik concludeerde al snel dat ik mezelf niet mijn hele leven in een lab zag staan. Na twee pogingen om mijn propedeuse te halen, koos ik voor mijn andere passie: tekenen en schilderen. Ik werkte als dtp’er bij een educatieve uitgeverij en startte deeltijd met de kunstacademie. Ook die heb ik niet afgemaakt. Daarvoor had de opleiding te weinig richting en doel.

Na omzwervingen als coördinerend bureauredacteur en IT-helpdeskmedewerker belandde ik in Vlissingen. Hier werd me via Vapro B een omscholing aangeboden voor de procestechnologie. Daar hoort een stage bij, en het gesprek bij ICL-IP gaf me het beste gevoel. Zij hadden een plek voor een operator en gaven me een baangarantie als ik de opleiding zou halen. Sindsdien ben ik altijd hier gebleven.

(tekst gaat verder onder de afbeelding)

chemie-magazine-werkenindechemie-spread4. Wat vind je zo leuk aan wat je doet?
Ik hou van afwisseling en kan er niet tegen als het saai wordt. Het leuke is dat hier geen dag hetzelfde is. De ene dag zit ik voornamelijk aan mijn computer gekluisterd, de andere dag sleutel ik, en de volgende dag verbeter ik processen. Chemie, techniek, instrumentatie, design: als operator moet ik overal wat van afweten. Dat maakt het zo veelzijdig. Ook kan ik me hier heel veel kanten op specialiseren, van chemische processen ontwerpen tot productieprocessen versnellen en energiezuiniger werken. Zo kan ik altijd verder groeien.

5.Op welke eigen prestatie ben je het meest trots?
Ik vind het knap dat ik me van junior operator omhoog heb gewerkt en het tot vervangend shiftleader heb gebokst. Van de 35 tot 40 operators zijn er bovendien slechts twee vrouw, maar daar heb ik geen problemen mee. Mijn collega’s waarderen en respecteren me als collega, en zien me niet meer als vrouw. Komen we terug van onze shift, dan houden ze zonder nadenken de deur open van de herenkleedkamer. Daarom denk ik dat ik het niet slecht heb gedaan.

6. Wat is hét verschil dat je de komende tijd wilt maken?
Veiligheid. Het afgelopen jaar deed ik een extra opleiding tot veiligheidsdeskundige. Die gaf handvatten om beter te verwoorden hoe het anders kan. Er verschijnen constant nieuwe veiligheidstechnieken en -middelen. Ik wil ervoor zorgen dat hiermee veilig werken meer onderdeel wordt van het normale gedrag. Werken we met chemische stoffen, dan gebruiken we bijvoorbeeld een volgelaatsmasker met een filterbus aan de voorkant van je gezicht. Daardoor zit deze direct boven de chemische stof. Je kunt dus beter die filterbus op je rug dragen. Dat besef wil ik kweken, zodat operators zelf om deze middelen vragen en deze gebruiken.

7. Wat levert je werk je op?
Financieel gezien hebben operators weinig te klagen. Salarissen in de chemische industrie zijn hoog in vergelijking met andere sectoren. Bovendien krijgen we een heel leuke toeslag voor de ploegendiensten. Daar wordt je salaris mooi ruim van. Door de ploegendiensten heb ik ook vaak op doordeweekse dagen vrij. Wordt er een pakje geleverd of komt de verwarmingsmonteur, dan ben ik gewoon thuis, terwijl een ander daar vrij voor moet nemen. Aan de andere kant is het voor mij heel lastig om een cursus te volgen die bijvoorbeeld elke woensdagavond is, of om een weekend weg te gaan met mijn man.

Mijn werk geeft ook voldoening. Het is leuk als alles draait en je batch er goed uit komt. En het is fijn dat mijn werk altijd wordt overgenomen door de volgende ploeg. Bij ander werk, als je nog een hele berg administratie hebt liggen, dan ligt diezelfde stapel er de volgende dag nog steeds. Maar als ik een dag later start, dan is heel veel werk al gedaan. Iedereen kiest wat hem of haar goed ligt. Ik heb een beetje hoogtevrees, dus je ziet mij niet zo snel de bovenkant van een tank klaarmaken. Maar ik probeer dan wel de onderkant helemaal gereed te hebben. Zo heeft iedereen zijn eigen sterke kanten. Die ken je en gebruik je.

8. Aan welke ‘normale’ producten lever jij een bijdrage?
Je komt onze producten veel tegen in kerstversiering, kleding, gordijnen en stadionstoeltjes. We maken ook producten die in zonnebrandcrème en geneesmiddelen komen. Het meest zichtbare product is de vlamvertraging voor de auto-industrie. ICL-IP probeert zich ook te profileren bij de opslag van energie. Totaal maken we meer dan vijftig producten.

9. Wat zou je nóg liever doen dan wat je nu doet?
Ik denk recherche, dat lijkt me heel spannend. Onderzoeken wat er precies gebeurd is, waarom en hoe. Ik ben ook helemaal gek van misdaadseries, zoals Baantjer. Ja, die wereld trekt me heel erg. Ook hier op de fabriek pluis ik dingen tot op de bodem uit. Daarom kan ik hier mijn ei kwijt.

10. Hoe zie je jezelf over tien jaar?
Dan werk ik hier nog wel, bijvoorbeeld als shiftleader. Maar misschien wil ik over tien jaar wat minder werken, en dat kan momenteel niet in die functie. Rond die tijd kan ik daarom ook opgeschoven zijn richting opleider of veiligheidsfunctionaris. Ik kijk wel wat er op mijn pad komt. Ik ben heel leergierig en vind het een hobby om te blijven leren. Dat moet ook wel in dit vakgebied, want je moet bijblijven. Het kan dus nog echt alle kanten op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *